Woyzeck

Ο Βόυτσεκ του Γκ.Μπύχνερ (1813 – 1837) ήταν ένα από τα έργα σταθμός για μένα και την θεωρητική κατάρτησή μου , ως προς την δραματολογική ανάλυση του έργου , από τα πρώτα χρόνια μου στην δραματική με την αγαπημένη μου δασκάλα Χ. Μπακονικόλα.

Όταν πρωτοδιάβασα αυτό το έργο είχα μια γεύση πικρή και ένα ειρωνικό χαμόγελο μόνιμα καρφωμένο στο πρόσωπό μου. Ήταν κάτιι το αντισυμβατικό που είχε μέσα του μεγάλη δόση μαύρου χιούμορ.

Αν και έχω δεί διάφορα ανεβάσματα αυτού του έργου . Η τελευταία παράσταση και πιο πρόσφατη ,μ’έκανε να μείνω με το στόμα ανοιχτό , όπως ο Στρατηγός που ξαφνιάζεται με τον Βόυτσεκ… Δεν θα μπορούσε να φτάσει το κείμενο στην σύγχρονη εποχή μας τόσο εύστοχα.

Στον Βόυτσεκ κειμενικά η πραγματικότητα αν και σκληρή ακροβατεί ανάμεσα στο σοβαρό και στο ελαφρύ με συχνές δώσεις σκοτεινού (υπερ)ρεαλισμού και ακραίου ρομαντισμού.

Ο σχολιασμός του ήρωα από τα άλλα πρόσωπα, ο σχολιασμός του ήρωα στα άλλα πρόσωπα και ταυτόχρονα οι αιχμηρές πράξεις των ανθρώπων του έργου σε συνδυασμό με τον θαρραλέα ρομαντικό κεντρικό ήρωα συνθέτουν μια πρώτη (αφού το έργο γράφτηκε το 1836/1837) εμφάνιση της διαλεκτικής στην θεατρική τέχνη. (εξού και αυτό το έργο θεωρείται ο πρόδρομος του Μπρεχτικού -πολύ μετέπειτα- θεάτρου)

Η αποστασιοποίηση ως μέσον υποκριτικής ματιάς εδώ οφείλει να πιάσει τόπο και το πετυχαίνει.

Είναι μια παράσταση καλοκουρδισμένη από όλες τις πλευρές, αφού αξίζει να σημειωθεί ότι βλέπουμε όλους τους ηθοποιούς και τους συντελεστές της ως σύνολο. Κάτι που για το κοινό είναι αποτελεσματικό για την κατανόηση οποιουδήποτε έργου, πόσο μάλλον αυτού του δύσκολου για όλους και συνάμα ημιτελούς έργου του Μπύχνερ.

Οι ηθοποιοί γνωρίζοντας καλά το κείμενο, το σώμα τους και αρθρώνοντας άψογα, δημιουργούν όλες τις προϋποθέσεις για να μας εντάξουν στον κόσμο αυτού του έργου.

Η σκηνοθεσία, μια φρέσκια ματιά βασισμένη στο σύγχρονο θέατρο, έχοντας ελάχιστα μέσα και αξιοποιώντας λιτά αλλά έξυπνα την τεχνολογία , τα ντραμς -ως μουσική-, το σώμα και την ουσία του λόγου πετυχαίνει το ακατόρθωτο.

Εντέλει αυτή η παράσταση νιώθεις να σε κερδίζει συνέχεια , ξανά και ξανά , «κι άλλο… κι άλλο…»

Αριστέα – Μικαέλα Δανά a.k.a. Milka

ΒΟΥΤΣΕΚ

του G. Büchner

Σκηνοθεσία: Ελένη Παργινού

Παίζουν οι Ηθοποιοί:

Συμέων Τσακίρης, Εμμανουέλα Κορκή

Λευτέρης Παπακώστας, Νεφέλη Ανανιάδη,

Θεμιστοκλής Καρποδίνης, Μαριλένα Γερμανού

Live Percussion: Αλέξης Γεωργόπουλος

Θέατρο Ροές

Ιάκχου 16, Γκάζι (μετρό Κεραμεικός)

Για 12 μόνο παραστάσεις:

Δευτέρα και Τρίτη στις 21.15

2, 3, 9, 10, 16, 17 Δεκεμβρίου 2019

13, 14, 20, 21, 27, 28 Ιανουαρίου 2020

About The Author

M-word Web Radio

Οι παραγωγοί του σταθμού απαρτίζουν μια καλλιτεχνική κολεκτίβα, με moto τους τις λέξεις «Art & Life». Ο καθένας προερχόμενος και από διαφορετικό τομέα τέχνης (κινηματογράφο, τραγούδι, εικαστικά, θέατρο, συγγραφή κλπ) στόχο έχει μέσα από τις εκπομπές του να παρουσιάσει νέους καλλιτέχνες, αλλά και τάσεις, ιδέες και ρεύματα. Επειδή οι παρέες γράφουν καθημερινά την δικιά τους ιστορία, ταξιδέψτε μαζί μας και ελάτε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για μια καθημερινότητα γεμάτη δημιουργία και τέχνη.

Related Posts