lofos_me_to_syntrivani
Το 1958 ο Γ.Ρίτσος έγραψε το 6° και τελευταίο θεατρικό του έργο: «Ο Λόφος με το συντριβάνι”.
Ένα έργο, στο οποίο ο ποιητής δοκιμάζεται, αναρωτιέται, επαναστατεί, αναθεωρεί.
Πάντα μέσα από τα τραγικά πρόσωπα του έργου.
Ο ποιητής μέσα από το πρόσωπο του αφηγητή, περιγράφει με ποιητικό λόγο την μελαγχολία κάποιας
επαρχιακής πόλης… την ανάγκη φυγής από το κατεστημένο. Μια γυναίκα στα δεσμά της μικροαστικής ηθικής…
Ένας ταξιδιώτης με αποσκευή το όνειρό της…. Ένας φίλος στα γρανάζια ενός ανεκπλήρωτου ερωτα…
μνήμες και έρωτες σε ένα τρελό χορό και η κοινή γνώμη αυστηρά παρούσα στα λόγια της Ξένιως:
«Για την κακογλωσσιά του κόσμου θυγατέρα μου”. «Ο κόσμος είναι για να κακογλωσσεύει”.
Και στο τέλος ο θάνατος που οδηγεί στην λύτρωση.
Σκηνοθεσία: Σωτήρης Πούλος
Μουσική: Μ.Στρόφαλης
Καλλιτεχνική Δ/νση: Ηλίας Δεμιρτζόγλου
Παραγωγή: Διεθνές Πολιτιστικό Κέντρο ΑΝΑΔΡΑΣΙΣ
Διάρκεια: 90′